Naleving van het contract en contractbreuk

Een overeenkomst strekt partijen tot wet. Een contractpartij die haar verplichtingen niet naleeft pleegt contractbreuk. Dit doet zich voor als de op hem rustende verplichting niet wordt nageleefd of niet goed wordt uitgevoerd én de tekortkoming aan hem te wijten is.

Wanneer de verplichting niet wordt nageleefd door overmacht (slecht weer verhindert de bouwwerken), of indien de andere partij of een derde een bepaalde handeling stelt waardoor het contract niet goed kan worden uitgevoerd, dan is er geen sprake van contractbreuk.

Indien de contractsbreuk bewezen is, staan een aantal rechtsmiddelen open voor de benadeelde partij:

  • Hij kan de uitvoering in natura vorderen, waarbij de overeenkomst alsnog wordt uitgevoerd
  • Hij kan een schadevergoeding vorderen indien de uitvoering in natura niet meer mogelijk is.
  • Eventueel kan men op voorhand een schadebeding bepalen bij het afsluiten van de overeenkomst.
  • De overeenkomst kan ontbonden worden. Als de ene partij ernstig in gebreke blijft zijn verplichtingen na te komen en hij verwittigd is van deze tekortkoming via een ingebrekestelling kan de andere partij de ontbinding van de overeenkomst vragen aan de rechtbank, eventueel met schadevergoeding.
  • Bij een exceptie van niet-nakoming kan de partij ten aanzien van wie een verbintenis ingevolge wanprestaties van de tegenpartij niet wordt uitgevoerd, onder bepaalde voorwaarden de nakoming van zijn eigen verbintenis opschorten tot wanneer de andere zijn prestaties nakomt.
  • Onder bepaalde voorwaarden bestaat de mogelijkheid dat de schuldeiser een bepaald goed, eigendom van de schuldenaar, bij zich houdt totdat de schuldenaar zijn verbintenis uitvoert. Dit heet een retentierecht. Zo kan de garagist een herstelde wagen bij zich houden totdat de factuur is betaald.